Zdaniem Głównego Ekonomisty Domu Kredytowego Notus S.A.  Richarda Mbewe dyrektywa dotycząca handlu w instrumentach finansowych (Markets In Financial Directive - MiFID lub Dyrektywa 2004/39/EC) jest legislacją prawną mającą na celu kompleksową regulację usług inwestycyjnych oraz rynków finansowych w Europie.

Sprawdź naszą ofertę

MiFID zawiera regulację dotyczącą organizacji i funkcjonowania firm inwestycyjnych, której celem jest ułatwienie handlu instrumentami finansowymi wśród krajów członkowskich, a zatem  wzmocnienie integracji rynków finansowych w krajach UE. Takie postanowienia dotyczące regulacji rynków finansowych mają następujące daleko idące skutki:

• Dyrektywa likwiduje tzw. zasady koncentracji, tzn. kraje członkowskie nie będą wymagać, aby firmy inwestycyjne kierowały swoje transakcje lub zamówienia tylko poprzez giełdę. Skutkiem tego jest fakt, że w wielu krajach członkowskich pojawi się konkurencja dla lokalnych giełd.
• Wprowadzenie zasady jednolitego paszportu, co oznacza, że jeśli jeden kraj dał zgodę lub licencję na prowadzenie działalności, to ta licencja jest ważna w innych krajach członkowskich. Staje się to bardzo ważne i zgodne z ówczesnymi trendami gospodarczymi polegającymi na tym, że świat stał się jednolitym rynkiem. Inwestorzy mogą teraz dokonywać inwestycji w różnych krajach członkowskich. Dyrektywa umożliwia inwestowanie w innych krajach bez konieczności otwierania w każdym z nich rachunku inwestycyjnego. Inwestor może dokonywać transakcji z poziomu jednego rachunku, otwartego we własnym kraju. Jednocześnie, można w ten sposób pozyskać doradztwo inwestycyjne od podmiotu zlokalizowanego w innym kraju.
• Dzięki takiemu działaniu bezpieczeństwo transakcji jest podwyższone, albowiem wszystkie banki i instytucje pośredniczące operują według jednolitych zasad. ustalonych na najwyższym szczeblu politycznym. Z kolei, instytucje finansowe mają łatwość w prowadzeniu transakcji w różnych krajach, ponieważ poprzez MiFID zostały wprowadzone jednolite zasady prowadzenia transakcji.
 
Te i inne podobne zalecenia nalezą do tzw. Poziomu 1 Dyrektywy MiFID, które dotyczą koncentracji działalności instytucji finansowych i stanowi próbę ich dywersyfikacji. Natomiast zalecenia Poziomu 2 MiFID dotyczą tych obszarów,  gdzie zalecenia Poziomu 1 zostały już wprowadzone.
 
W ramach Poziomu 2 uregulowane zostały następujące sprawy:
 
• Sposób prowadzenia działalności gospodarczej przez firmy, np. ich obowiązek, aby podzielić klientów na różne kategorie, obowiązki firmy wobec każdej kategorii, ocena przydatności oferowanego produktu.
• Wymagania organizacyjne dla firm i rynków inwestycyjnych. Tym razem zalecenia MiFID obejmują sprawy, takie jak compliance, zarządzanie ryzykiem, audyt wewnętrzny i przestrzeganie niezależności tych funkcji, identyfikacja konfliktów interesów oraz ograniczenia outsourcingu, a zwłaszcza do krajów trzecich.
• Raportowanie do odpowiednich władz kontrolnych, jak i regulacyjnych wszystkich transakcji kupna-sprzedaży instrumentów finansowych. Transparentność w handlu akcjami spółek na rynkach regulowanych oraz handel przez firmy i banki inwestycyjne.
 
Niewątpliwie MIFiD ma trzy główne cele. Po pierwsze zwiększa swobodę i bezpieczeństwo prowadzenia transakcji transgranicznych wśród krajów członkowskich. Po drugie, konsumenci będą mieli możliwość wyboru wśród instrumentów finansowych oraz oferentów usług finansowych. Po trzecie, MiFID zbliża integrację krajów UE – a zatem stanowi kolejny krok milowy w drodze do stworzenia Stanów Zjednoczonych Europy.

Źródło: „Raport Rynkowy Domu Kredytowego Notus S.A.”.